cat

Turecki Van

Rasa tego kota jest znana na całym świecie, ponieważ tureckie vany uwielbiają wodę i traktują ją jako środowisko naturalne. Oprócz zdolności pływackich tę rasę kotów wyróżnia także budowa ich okrywy włosowej oraz łap, przypominających funkcjami płetwy.

koty rasowe, turecki van, charakter vana


Historia rasy


Nazwa kotów wzięła się od ich pierwotnego miejsca pochodzenia czyli wschodnich wybrzeży Turcji i jeziora Van. Koty zamieszkując wodne tereny nauczyły się polować w jeziorze, z którego wyławiały przepływające ryby. Ich historia sięga jednak jeszcze dalej bo aż czasów potopu i arki Noego. Koty tej rasy miały jako pierwsze wyskoczyć do wody z arki, a przed ich śmiercią uratował je sam Allah. Dzięki tej legendzie przerwa dzieląca jedną plamkę od drugiej na głowie kotów jest nazywana „palcem Allaha”, a kolor ogona kota wziął się od przytrzaśnięcia drzwiami arki.


Tureckie Vany są dziś wizytówką i jednym z symboli w kraju. Z racji na zagrożenie wyginięciem tej rasy objęto je ochroną, a starania nad przywróceniem pierwotnego rodowodu tej rasy działa narodowy instytut na jednej z tureckich uczelni.

 


Wygląd Vana


turecki van, rasy kotówWszystkie koty tej rasy są kredowobiałe ze znaczeniami na głowie i ogonie w odmiennym kolorze. Tureckie vany są rozpoznawane dzięki białemu futrze i dwóm plamkom na głowie, które powinny być symetryczne oraz puszystego ogona, zazwyczaj pręgowanego. Odcienie plamek i ogona są zazwyczaj kremowe lub rude, ale występują również odmiany z odcieniami niebieskimi, szylkretowymi bądź czarnymi. Co ciekawe jego futro bardzo szybko wysycha, a to za sprawą braku podszerstka i specyficznej budowy włosa.


Inną charakterystyczną cechą tureckich vanów są ich oczy oraz łapy. Oczy – owalne i lekko skośne – są koloru niebieskiego, bursztynowego lub różnokolorowego (jedno niebieskie, drugie bursztynowe). Na łapach vanów, pomiędzy pazurami jest dodatkowy fałd skórny, który podczas pływania tworzy niejako płetwą, ułatwiającą poruszanie się w wodzie.


Ogólnie turecki van jest kotem smukłym, ale dobrze umięśnionym, który może osiągać nawet 8 kilogramów wagi.

 


Pielęgnacja


Z racji braku podszerstka rasa tych kotów nie powinna sprawiać problemów w pielęgnacji. Jak wiadomo w okresie linienia zaleca się częściej rozczesywać włos kota, żeby uniknąć kołtunów i pozbyć się martwego włosa (więcej o czesaniu kota). W okresie zimowym tureckie vany robią się mocno puchate, jednak na wiosnę zrzucają swój martwy włos przez co można odnieść wrażenie iż jest to rasa kotów krótkowłosych.

 


Turecki van – jego charakter i temperament


Temperament vanów można uznać za średni, gdyż potrafią jednocześnie być ciekawskie oraz energiczne by za chwilę spocząć na kolanach właściciela czy zacząć wylegiwać się na kanapie. Te koty pochodzące z Turcji są bardzo towarzyskie i bez problemów przywiązują się do członków rodziny czy innych zwierząt w domu. Jednak szczególną miłością i adoracją otaczają jednego opiekuna, którego potrafią nie odpuszczać na krok.


Vany nie zatraciły również swoich podstawowych i naturalnych instynktów, a ciekawskość i odwaga pozostała im do dzisiaj. Co więcej, warto zainwestować dla nich w różnego rodzaju drapaki czy podesty, ponieważ wspinaczka jest jedną z ich ulubionych rozrywek, zaraz po tropieniu i polowaniu [poczytaj o drapakach dla kotów]. Vany lubią po prostu obserwować co się dzieje w domu, nawet jeśli jest to małe mieszkanie. Przygotujmy też pewną dozę cierpliwości z racji tego, że tureckie vany potrafią być „gadatliwe” oraz bywają uparte na swój sposób.

 

Obrazek użytkownika RPotocki

Nasz specjalista Robert Potocki

Redaktor portalu - wielbiciel zwierząt, w szczególności psów. Absolwent dziennikarstwa w Dolnośląskiej Szkole Wyższe we Wrocławiu. Ponadto z wykształceniem anglistycznym.

Polecane artykuły

  • Rasa ta została wyhodowana przez ludzi, którzy chcieli stworzyć koty syjamskie bez typowych dla nich znaczeń na futrze. Jak bliscy to kuzyni Syjamów?
  • Koty perskie są jedną z najstarszych i najbardziej popularnych ras kotów na świecie. Swoją piękną, długą sierścią i dystyngowanym usposobieniem zachwycały już w XVI wieku, kiedy to stanowiły ozdobę dworów królewskich.
  • Znakiem rozpoznawczym tej rasy są białe skarpetki na łapach. Czy te kociaki tylko z tego powodu są wyjątkowe i tak rzadko spotykane?

Dodaj nowy komentarz