cat

Kot burmski

Przedstawiciel kociej arystokracji, posiadający własny herb! Kot „kameleon” i święte zwierzę starożytnych mnichów. Oddany, inteligentny, wrażliwy przyjaciel, którego chęć do szaleństw i zabawy nie opuszcza przez całe życie. Przedstawiamy kota burmskiego.

 

 

 

Pochodzenie:

 

Koty burmskie były hodowane i czczone w klasztorach starożytnej Birmy. Ponoć każdy nowy mnich wychowywał swojego "świętego kota". W 1889 roku na pierwszej nowożytnej wystawie kotów rasowych pojawiła się wzmianka o "czekoladowym syjamie" - najprawdopodobniej potomku rasy burmańskiej. W 1930 roku z Dalekiego Wschodu do San Francisco została przywieziona brązowa kotka - hybryda syjamsko-burmańska. Skrzyżowano ją najpierw z kotem syjamskim, a potem z własnym synem i to dało początek hodowli kotów burmskich.

 

 

Wygląd:

 

Występują w 10 odmianach barwnych, z czego podstawową jest ciemnobrązowa. Charakterystyczne  dla nich jest rozmieszczenie kolorów - jaśniejszych w dolnych partiach ciała i ciemniejszych na mordce. Kolor futra zależy od temperatury otoczenia i jaśnieje pod wpływem ciepła. Koty burmańskie nie posiadają podszerstka. Ich sierść jest krótka, jedwabista i lśniąca. Rasa ta ma średnią wielkość ciała, nie przekraczającą masy 4 kg. Cechuje ją długi tułów, okrągła głowa, szerokie rozstawienie oczu i uszu oraz wyraźne zarysowanie kości policzkowych.

 

 

Charakter:

 

Koty burmskie są bardzo towarzyskie i przez całe życie pełne temperamentu oraz chęci do zabawy. Lubią obecność innych kotów, a także psów oraz dzieci. Ciężko znoszą samotność. Wyróżnia je duża inteligencja, czujność, przywiązanie do właściciela, potrzeba jego bliskości i pieszczot oraz wrażliwość. Rasa ta ma bardzo ograniczony instynkt samozachowawczy, nie powinna być wypuszczana z domu, gdyż nie poradziłaby sobie w warunkach naturalnych.

 

 

Utrzymanie:

 

Rasa bardzo łatwa w utrzymaniu.  Pielęgnacja sierści ogranicza się do cotygodniowego wyczesywania gumową szczotką. Jednak ze względu na jej źle znoszący samotność charakter, wymaga poświęcania dużej uwagi, zainteresowania i czasu.

 

 

Ciekawostki:

 

Kot burmski posiada swój własny herb, symboliką nawiązujący do Birmy. Jego głównym elementem jest oczywiście podobizna kota burmańskiego. Na dole herbu widnieje napis: "Kot Burmański - Inteligencja - Godność - Uczciwość".

Obrazek użytkownika karolinaniebudekwalerianczyk

Nasz specjalista Karolina Niebudek-Waleriańczyk

Miłośniczka przyrody, pisania oraz zwierząt - zwłaszcza kotów. Szczęśliwa posiadaczka pary kociego rodzeństwa. Absolwentka Ochrony Środowiska na Uniwersytecie Przyrodniczym we Wrocławiu.

Polecane artykuły

  • Znakiem rozpoznawczym tej rasy są białe skarpetki na łapach. Czy te kociaki tylko z tego powodu są wyjątkowe i tak rzadko spotykane?
  • Istnieją koty z długą sierścią, praktycznie nagie, te z długimi ogonami lub wręcz bez ogona. Jednak najbardziej niespotykaną rasą jest Munchkin - kot z krótkimi nóżkami.
  • Ragdolle, czyli „szmaciane lalki” posiadają bardzo unikalną cechę – wzięte na ręce natychmiast rozluźniają mięsnie i poddają się uściskowi. Koty ragdoll są wyjątkowo ufne, łagodne, towarzyskie i spokojne.

Dodaj nowy komentarz