cat

Grzybica skóry u psów

Często w czasie wizyty w gabinecie weterynaryjnym słyszymy płynące z ust zaniepokojonego właściciela stwierdzenie: „pojawiły się wyłysienia na ciele mojego psa, co to może być?” Jedną z odpowiedzi na to pytanie jest grzybica skóry.

 

 

Grzybica skóry to choroba dotykająca nasze psiaki niezależnie od płci i wieku, chociaż częściej jest diagnozowana u szczeniaków.

 

Do zakażenia dochodzi wskutek bezpośredniego kontaktu zdrowego osobnika z chorym. Często jednak pomimo zakażenia układ odpornościowy psa może zahamować rozwój  pasożyta. Niektóre rodzaje grzybów żyją na skórze zwierzaka, w sierści czy na pazurach, nie dając o sobie znać do czasu spadku odporności.

Choroba rozwija się u osobników nieodpornych, przetrzymywanych w dużych skupiskach,  złych warunkach bytowych oraz w czasie długotrwałej terapii antybiotykowej czy sterydowej.

 

Nieleczona grzybica skóry może przebiegać w dwóch postaciach: miejscowej i uogólnionej.

 

Postać miejscowa objawia się dość niewinnie. W pierwszej fazie pojawiają się delikatne wyłysienia w okolicy pyska, oczu, uszu i łap. Zmiany nie powodują świądu. Kiedy zaobserwujemy powyższe objawy, powinniśmy pójść z naszym pupilem do weterynarza.

 

Zmiany miejscowe rozwijają się szybko. Często zmiany na skórze ucha od strony wewnętrznej prowadzą do stanu zapalnego, a w konsekwencji do zarośnięcia kanału słuchowego. W przypadku zmian występujących na części twarzowej, widoczne są małe bezwłose placki, zaczerwienione lub w postaci krostek. Zmiany lokalizują się też w okolicy łap, u nasady pazura i w przestrzeniach między palcami. Są podobne do wyżej opisanych.

 

Postać uogólniona rozwija się najczęściej u psów zaniedbanych, które pomimo pojawienia się pierwszych symptomów choroby nie były poddane leczeniu. W tym przypadku proces trwa nawet kilka miesięcy. Charakteryzuje się rozległymi zmianami obejmującymi całą głowę, znaczne powierzchnie skóry: podbrzusza, pach, pachwin, szyi, ogona i łap. Obserwujemy rozległe wyłysienia, łamliwość sierści, silną pigmentację obszarów zmienionych (zaczernienia), rogowacenie naskórka, doprowadzające do łuszczenia skóry. Chorobie towarzyszy silny stan zapalny, pojawiają się: zaczerwienienia i krosty.

 

Grzybicy towarzyszy  nieprzyjemny, słodkawy zapach psa, mocno wyczuwalny.

Długotrwała terapia przynosi różne efekty. Zarówno właściciel, jak i lekarz, muszą się uzbroić w cierpliwość. Najważniejsza jest szybka interwencja lekarza, wykonanie testów diagnostycznych oraz trafna diagnoza. Pamiętajmy jednak, iż od właściciela zależy, kiedy nastąpi leczenie. Nie bagatelizujmy objawów! Gdy tylko je zauważymy udajmy się do lecznicy!

 

Dodatkowe badania pozwolą na wykluczenie innych chorób. Nie obrażajmy się, kiedy lekarz weterynarii zada nam intymne pytanie, np.: czy sami nie mamy zmian grzybiczych? Czasami dochodzi do przeniesienia grzyba z chorego zwierzęcia na człowieka. Właściciel też może być źródłem infekcji. Pamiętajmy zatem o wizycie u dermatologa, jeśli pojawią się niepokojące objawy na skórze dłoni czy na paznokciach.

Obrazek użytkownika rafalciaputa

Nasz specjalista Lek. wet. Rafał Ciaputa

Polecane artykuły

  • Ciąża urojona, zwana także czasem pseudociążą lub ciążą rzekomą, to cecha pozostała jeszcze po dzikich przodkach. Jest to fizjologiczny stan występujący u niewysterylizowanych suk najczęściej między 50 a 80 dniem po cieczce.
  • Białaczka jest chorobą wirusową, wywoływaną przez wirusa białaczki kociej. Wirus ten szerzy się drogą pokarmową – głównie dzięki wydzielinom i wydalinom oraz drogą kropelkową. Szczególnie narażone są koty bytujące w większych skupiskach.
  • Oko jest niezwykle złożonym i delikatnym narządem, szybka reakcja jest bardzo istotnym czynnikiem w procesie leczenia chorób oczu.
Obrazek użytkownika Anonim

Porady dotyczące zwierząt

Można zdobyć duzo nowych wiadomości,bardzo mnie te porady zaciekawiły.

Dodaj nowy komentarz